W jakich sferach oceny konstytucyjności prawa realizowana jest funkcja orzecznictwa TK.

TK rozstrzyga spory kompetencyjne pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa. Spory kompetencyjne to: spór kompetencyjny pozytywny, gdy dwa lub więcej centralne konstytucyjne organy państwa uznały się za właściwe do rozstrzygnięcia tej samej sprawy lub wydały w niej rozstrzygnięcie, a także spór kompetencyjny negatywny, gdy organy te uznały się za niewłaściwe do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Z takim wnioskiem mogą wystąpić (art. 192 Konstytucji): Prezydent, Marszałek Sejmu, Senatu, Prezes Rady Ministrów, Pierwszy Prezes SN, Prezes NSA i Prezes NIK. TK orzeka w sprawach zgodności celów lub działalności partii politycznych, chroniąc porządek konstytucyjny państwa. TK jest organem władzy sądowniczej powołanym do badania zgodności z Konstytucją aktów normatywnych i umów międzynarodowych. TK orzeka w sprawach: zgodności ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją; zgodności ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie; zgodność przepisów prawnych wydanych przez organy państwowe z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami; skargi konstytucyjnej; sporów kompetencyjnych pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa. Każdy sąd może przedstawić do TK pytanie prawnego do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Trybunał przedstawia właściwym organom stanowiącym prawo uwagi o stwierdzonych uchybieniach i lukach w prawie, których usunięcie jest niezbędne dla zapewnienia spójności systemu prawnego RP.